Taş Cami

Cami bir ibadet ritüeline beden oluşu, kentsel heykel karakteristiği ve toplumsal hayatın içindeki yeri dolayısıyla bulunduğu bağlamda kritik bir aktördür. Bu noktada, cami tipolojisinin nasıl yorumlanacağı ritüelin değişmez parametreleri ve bulunulan bağlamın belirleyici özellikleri ile şekillenir. Örneğin, gecekondu senaryosunda kendini bir mescit olarak var ederken ritüelin gereklilikleri sonucu boş bir iç mekan ile kurgulanır.

Taş Cami, Isparta-Konya Karayolu ile Eğirdir Gölü arasında eğimli bir araziye yerleşir. Bağlamın belirleyicileri, yaklaşık 4 m’lik bir kot farkı, otoyol kenarında yaya yaklaşımından uzak ve göl kenarında planlanan mevcut yaya dolaşım aksıyla ilişkili bir üst ölçek sirkülasyon senaryosu ve kuzeydoğu yönünde hakim rüzgar yönü olarak ele alınır. İbadet ritüelinin bir parametresi olarak ise güneydoğu yönündeki kıble aksı belirleyici bir diğer etmendir.

Tasarım Kararları

Taş Cami ana ibadet kütlesi ve servis mekanları olarak ele alınıp servis mekanları topografyanın sağladığı kota gömülmüştür. Ana ibadet mekanı kurgulanırken kota gömülen servis kütlesine kıble aksından dolayı bir açıyla bakan temiz bir boş hacim çıkarmak amaçlanmıştır. Bunu yaparken, kot farkını tutan bir  istinat duvarı, kıble aksına paralel bir duvar ve hakim rüzgar yönünü kesen bir duvar yerleştirilmiş ve duvarlardan 90 cm içeri çekilerek sakin bir cam küp oluşturulup ana ibadet kütlesi kurgulanmıştır. Kıble aksına paralel duran duvar mihrab duvarı olarak özelleşirken, çeperde konumlanan gabyon duvarlar üzerinde açılan boşluklar ana ibadet mekanı içinde farklı ışıklar ve gölgeler ile arayüz mekanları oluşturur. Gölün fısıltısı ve güneşin ışığı duvarlarca karşılanıp süzülür ve ibadet mekanına bırakılır…